Bebek Katili Önder Öcalan 1. Bölüm: 1984 PKK’dan İlk Kahpe Kurşun ve Turgut Özal

Mehmetçiğe Sıkılan İlk Kurşunlar ve ‘Çapulcu’ Yanılgısı: 1984’ten Bugüne Bebek katili Önder Öcalan ve PKK Terörünün tarihsel süreci…

Mehmetçiğe sıkılan ilk kurşunlar, Erzincanlı Jandarma Onbaşı Süleyman Aydın’ı şehit düşürürken, Ankara’daki devlet aklı henüz tehdidin büyüklüğünü kavrayabilmiş değildi. O dönemde Başbakanlık koltuğunda oturan Turgut Özal’ın, olayın hemen ardından kullandığı ve tarihe bir “stratejik körlük” nişanesi olarak geçecek olan “üç-beş çapulcu” nitelemesi, terörle mücadelede yapılan ilk ve en büyük teşhis hatasıydı.

Bu yanılgı, sadece kelimelerden ibaret bir küçümseme değildi. Devletin en üst kademelerinde, bu saldırıların arkasındaki ideolojik derinlik, lojistik ağ ve dış destek mekanizması “eşkıyalık” parantezine hapsedilerek geçiştirilmeye çalışıldı.

Ben, Günaydın gazetesi muhabiri olarak Özal ile birlikte bölgeyi adım adım gezerken, halkın gözündeki o derin endişeyi ve güvenlik bürokrasisindeki kafa karışıklığını bizzat müşahede ettim. Mehmetçiğe sıkılan ilk kurşunlar aslında bölücü terörün “ilk safhası” değil, uluslararası güç odaklarının Türkiye üzerinde kurguladığı “üçüncü savaş” şeklinin ilk cephesiydi.

Bugün gelinen noktada, 1984’teki o saldırganın Bebek Katili Önder Öcalan sıfatıyla meclis kürsüsüne davet edilmesi, bu tarihi yanılgının ne denli büyük bir siyasi savrulmaya dönüştüğünün kanıtıdır.

Özal’ın Arşivinden Gerçekler: “Savaş Yerini Teröre Bıraktı”

Ekim 1984’te Turgut Özal ile bölgedeydik. Kamuoyu önünde halkı teskin etmek için kullanılan “çapulcu” ifadesinin aksine, kapalı kapılar ardında ve halka hitaplarında Özal, meselenin küresel boyutunu şu sözlerle itiraf ediyordu:

• 9 Ekim 1984 – Ağrı Konuşması: “Türkiye’ye karşı üçüncü bir savaş şekli uygulanıyor. Soğuk savaşın yerini sürekli terör almıştır. Dış güçler bu yolla birliğimizin bozulmasına çalışmaktadır. Bu teşebbüsler azmimizi biler.”
• Tampon Bölge Planı: “Doğu sınırındaki olayların temelden çözümü için tampon bölge kurmak şarttır. Sınır bölgesini insansızlaştırmayı düşünüyoruz.”
• Erciş Uyarısı: “Gafiller başlarını milletimizin göğsünde kıracaklar. Kimsenin hayale koşmasını tavsiye etmiyorum.”

Bu sözler, Mehmetçiğe sıkılan ilk kurşunlar sonrası devletin tehlikeyi gördüğünü ancak psikolojik üstünlük kurmak için “çapulcu” söylemine sığındığını kanıtlıyordu. O günlerde “bir avuç eşkıya” denilen yapı, 40 yıl sonra Bebek Katili Önder Öcalan tartışmalarının odağına oturacaktı.

Siyasetin Terörle Dansı: SHP-HEP İttifakı ve Meclisteki HEP’li Vekiller

Terör 1980’lerin sonunda köylerde katliamlar yaparak adını Bebek Katili olarak tescilledi. Ancak asıl büyük kırılma siyaset sahnesinde yaşandı. Erdal İnönü liderliğindeki SHP, 1991 seçimlerinde Kürt kökenli siyasetçileri bünyesine katmak adına HEP (Halkın Emek Partisi) ile kontenjan ittifakı kurdu. Bu ittifakla Meclis’e giren isimler ve akıbetleri, Türkiye’nin en sancılı siyasi sayfalarından biridir:

• Leyla Zana: Yemin kriziyle sembolleşti, 10 yıl hapis yattı.
• Ahmet Türk: Grubun duayeniydi. Defalarca hapis yattı, partileri kapatıldı.
• Hatip Dicle, Orhan Doğan, Sırrı Sakık: Hapisler, davalar ve sürgünler arasında geçen bir siyasi gelenek…

Devlet, sınırda silahla mücadele ederken; Ankara’da bu isimlerin üzerinden terörün siyasi meşruiyet kavgasıyla tanışıyordu. O günlerde atılan tohumlar, bugün Bebek Katili Önder Öcalan denkleminin hukuki zeminini oluşturmaya çalışıyor.

Eşref Bitlis Suikastı ve Suriye Tehdidi

1990’ların başında terörle mücadelede en etkili isimlerden biri Jandarma Genel Komutanı Eşref Bitlis’ti. Bitlis, terörün dış desteğini kesmek için Suriye’yi açıkça hedef alıyor ve “Öcalan’ı vermezseniz biz gelir alırız” diyordu. Ancak Bitlis, 17 Şubat 1993’te şaibeli bir uçak kazasında şehit oldu. Bitlis’in tasfiyesi, Bebek Katili Önder Öcalan figürünün Suriye’deki varlığını daha da güçlendirdi ve Türkiye’nin milli duruşuna büyük bir darbe vurdu.

1984 – 1999 Arası Unutulmayan 10 Kanlı Katliam

15 yıllık bu ilk safhada, her hükümet farklı bir terörle mücadele konsepti denedi ama PKK vahşeti durmadı. İşte hafızalardan silinmeyen o 10 büyük saldırı:

1. Pınarcık Katliamı (1987): Mardin’de 16’sı çocuk 30 vatandaşımız kurşuna dizildi. Örgüt lideri burada resmen Bebek Katili ilan edildi.
2. 33 Silahsız Er Katliamı (1993): Bingöl’de silahsız Mehmetçiklerimiz pusuda şehit edildi.
3. Başbağlar Katliamı (1993): Erzincan’da 33 sivil köylümüz diri diri yakıldı ve vuruldu.
4. Derince Köyü (1993): Siirt’te 22 sivilin katledilmesi.
5. Mavi Çarşı (1999): İstanbul’da 13 masum vatandaşımız diri diri yandı.
6. Yavi Katliamı (1993): Erzurum Çat’ta 38 sivilin öldürülmesi.
7. Hamzalı Katliamı (1995): Diyarbakır’da 20 sivilin hayatını kaybettiği baskın.
8. Alan Karakolu Baskını (1992): Karakol savaşlarının en kanlılarından biri.
9. Bitlis/Cevizdalı (1993): 30 vatandaşımızın şehit edildiği baskın.
10. Lice Katliamı: Yerleşim birimlerinin harabeye döndüğü kanlı saldırılar.

15 Şubat 1999: Kenya’da Biten Yolculuk

15 Şubat 1999’da Türkiye, tarihinin en büyük istihbarat zaferlerinden birini kazandı. Bebek katili Öcalan, Kenya’da paketlenerek İmralı’ya getirildi. Uçakta gözleri açıldığında titreyen sesiyle “Ülkemi severim, hizmete hazırım” diyordu. 1984’te Mehmetçiğe sıkılan ilk kurşunlar ile başlayan süreç, 15 yıl sonra elebaşının teslimiyetiyle sonuçlanmış görünüyordu. Ancak bu teslimiyet bir son değil; 2026’da hayata geçirilmeye çalışılan Bebek Katili Önder Öcalan senaryolarına uzanacak yeni bir krizin başlangıcıydı.

Yarın: 2002 sonrası AKP döneminde hortlayan PKK terörü, Erdoğan ve Bahçeli arasındaki unutulmaz arşiv savaşları ve Trump’ın o utanç verici “Ahmaklık etme” mektubu… Oslo görüşmelerinden Dolmabahçe Mutabakatına… Terörle mücadelede müzakere masası nasıl kuruldu?